رینو پلاستی

جراحی پلاستیک بینی یا رینوپلاستی عملی جراحی است که به منظور برطرف کردن معایب ظاهری بینی و به وجود آمدن یک بینی زیبا و متناسب با بقیه اجزای صورت انجام می شود. این عمل ممکن است شامل کوچک تر کردن اندازه بینی جمع کردن پره ها و نوک بینی و در مواقعی اضافه کردن غضروف به قسمت های فرو رفته و نامتناسب به منظور تقویت استحکام و بهبود شکل ظاهری باشد.

 

امروزه رینوپلاستی شایع ترین عمل جراحی زیبایی در ایران است و در صورتی که اصول جراحی نوین رعایت شده و بیمار نیز کاندید مناسبی برای عمل باشد نتایج درخشانی از آن حاصل می شود.

ساختمان و آناتومی بینی

 

بینی انسان از دوقسمت تشکیل شده است :

1 . پوست

2 . اسکلت زیر پوست

اسکلت زیر پوست از بافت غضروفی و استخوانی تشکیل شده است . این غضروفها شامل :

الف ) یک جفت غضروف بنام غضروفهای جانبی تحتانی ( Lower lateral ) هستند که ساختمان نوک بینی و پره ها را تشکیل میدهند .

ب ) جفت دیگر غضروفهای جانبی ، فوقانی ( Upper lateral )که قسمت میانی بینی از آنها تشکیل شده است .

ج ) غضروف دیگر تیغه بینی است که در وسط قرار گرفته و سوراخهای بینی چپ و راست را از هم جدا میکند .

 

قسمت دیگر اسکلت بینی غیر از غضروف استخوان بینی است که ساختمان 3/1 فوقانی بینی از آن ساخته میشود .

پوست بینی تمام اسکلت فوق الذکر را میپوشاند و البته در داخل بینی هم مخاط کل اسکلت را پوشانده است .

 

اگر پوست نازک باشد ، فرم اسکلت زیر آن مشخص میشود و در حقیقت نمای بینی وابسته به فرم اسکلت زیر خواهد بود . اگر پوست ضخیم باشد همان وضعیتی است که در بینی گوشت وجود دارد ، بدین معنا که پوست از خود نما و حالت دارد . البته تا حدی هنگام عمل رینوپلاستی امکان نازک کردن پوست وجود دارد .

اینکه بینی استخوانی باشد یا غضروفی تعیین کننده نتیجه عمل نیست . در واقع تمام بینی ها هم استخوانی هستند و هم غضروفی ، بلکه ضخامت پوست در ناحیه نوک بینی و پره ها مهم و تعیین کننده است .

فرق بینی زیبا و نا زیبا

 

بینی هر فرد باید با اصول و خصوصیات صورت هر فرد متناسب باشد . بنابراین شاید بینی روی صورت یک فرد زیبا باشد ولی همان بینی روی صورت فرد دیگر زشت و نازیبا باشد . جراح با مطالعه و محاسبات روی صورت بیمار و عکسها ، داده هایی بدست می آورد و نمای خاص بدست آمده از آن داده ها را اجرا میکند .

انواع روشهای جراحی بینی

 

برای انجام جراحی بینی تیغ جراح باید به زیر پوست برود تا بتواند روی اسکلت بینی تعییرات لازم را انجام دهد و جراح با پوست بینی کاری ندارد. برای دسترسی به زیر پوست دو روش وجود دارد :

جراحی بینی به روش بسته

در جراحی بینی به روش بسته همه برشهای جراحی در داخل بینی قرار گرفته و هیچ برش قابل مشاهده ای روی پوست بینی دیده نمیشود. بعد از برش ، پوست بینی به صورت محدود از اسکلت استخوانی ، غضروفی زیر خود جدا شده و بوسیله ابزار مخصوص بالا نگه داشته میشود تا جراح بتواند تغییرات لازم را انجام دهد.

 

اشکال این روش این است که دید جراح محدود است و در نتیجه قدرت مانور جراح برای تراشیدن و شکل دادن کمتر است. اما مزیت این روش اینست که هیچ برشی روی پوست بینی وجود ندارد و زمان عمل و نیز تورم بعد از عمل کمتر است. روش بسته برای موارد ساده تر مثل برداشتن قوز بینی و جمع کردن معمول نوک بینی، استفاده می شود.

جراحی بینی به روش باز

در روش باز یک برش بر روی دیواره وسط بینی یا ناحیه کلوملا ایجاد میگردد و پوست از اسکلت زیری جدا شده و کاملا بالا زده میشود. بدین ترتیب جراح دید بسیار بهتری به آناتومی بینی و اشکالات موجود خواهد داشت و میتواند تغییرات پیچیده تری را اعمال کند.

 

در این روش امکان اصلاح غیر قرینگی ها ،قرار دادن و ثابت کردن پیوندهای غضروفی و سایر تکنیک های جراحی بینی مدرن امکان پذیر است. در کل جراحی بینی به روش باز طرفداران بیشتری دارد زیرا انتظارات بیماران را بیشتر برآورده می کند.

مشخص شدن نتیجه جراحی

 

ضخامت پوست‌ها و نیز حجمی که از بینی کم می‌کنیم، متفاوت است، بنابراین بسته به اینکه این دو پارامتر چگونه باشند مدت زمان ورم و نیز ایجاد فرم اولیه طول می‌کشد که گاهی این اتفاق بسیار زود هنگام و حتی طی چند هفته ظاهر می‌شود و گاهی ممکن است چند سال طول بکشد.

 

اگر عکس قبل از عمل بیمار را مشاهده کنید و عکس‌های بعدی با فاصله دو هفته بعد از عمل، شش ماه بعد از عمل و ۱۸ ماه بعد از عمل را ببینید، یعنی اینکه بدون هرگونه دستکاری اضافی، روند تغییر ورم و شکل بینی را ملاحظه می‌کنید و متوجه خواهید شد که عکس حتی شش ماه بعد از عمل هم با عکس ۱۸ ماه بعد از عمل متفاوت است.

 

امروزه جراحان پلاستیک معتقد به رینوپلاستی بالانس هستند. بدین معنا که بینی با بقیه اجزای صورت هماهنگ باشد. مثلا به اختصار عرض می‌کنیم که طول بینی باید حدودا برابر لب تا چانه، ارتفاع بینی حدود ۶۰- ۵۵ درصد طول بینی ایده‌آل، زاویه لب و بینی حدود ۱۱۰-۱۰۰ و زاویه پشت بینی با پیشانی حدود ۳۶- ۳۴ درجه و دو پره با نوک بینی یک مثلث متساوی‌الاضلاع تشکیل دهند و ارقام دیگر که از حوصله این مقاله خارج است، بدیهی است وقتی بینی بر این اساس شکل پذیرد، ضمن اینکه زیباست، متقارن است، طبیعی هم به نظر می‌رسد و ظاهری عمل‌شده نخواهد داشت.

عوارض جراحی

 

با استفاده از اصول جراحی نوین رینوپلاستی، احتمال بروز عوارض بسیار کم شده است. با این وجود ممکن است عوارضی مانند عفونت ، خونریزی، و یا واکنش به داروهای بیهوشی اتفاق بیفتد.

و در ۱۰-۵ درصد موارد ممکن است بینی به انجام عمل ترمیم (جراحی دوم) نیاز داشته باشدکه معمولاعملی کوتاهتروکم دردسرتراز عمل اول وبرای رفع معایب احتمالی خواهدبود

منابع:زندگی ایده ال ، الو دکتر، پزشک انلاین، آفتاب

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *